کماندار پارسی

کماندار پارسی

کماندار پارسی در نگاره‌های تخت جمشید نمایانگر مهارت نظامی، قدرت روحی و اهمیت نیروی دفاعی در امپراتوری هخامنشی است. او معمولاً با پوشش بلند، کلاه مخصوص، کمان و تیرکمان دوستانه دیده می‌شود؛ گاهی نیز کمانی بر دوش دارد. حالت ایستادن متین و چهره‌ای آرام در کنار نظمِ کلی طرح‌های شاهنشاهی، بر اعتبار و وقار این نقش‌ها می‌افزاید. کماندار نه صرفاً به عنوان جنگجو، بلکه نماد توانمندی، محافظت و جلوه‌ی اقتدارِ دربار ایران باستان است.

این نگاره‌ها عمدتاً در دوره خشایارشا (حدود ۴۸۶ تا ۴۶۵ پیش از میلاد) بر دیوارها و پلکان‌های کاخ‌های آپادانا و کاخ صد ستون اجرا شده‌اند. سنگ‌های آهکی، با تراش خطوط دقیق و عمق کم در حجاری (Low-relief) مورد استفاده‌اند، طوری که با تابش نور طبیعی، سایه‌روشن‌هایی ایجاد می‌شود که جزئیات پوشش، کمان و وضعیت بدن به خوبی دیده می‌شود.

منابع:

منبع معتبر: «Relief Fragment: Head of an Archer of the Royal Guard»
اثر متعلق به دانشگاه هاروارد، بخش موزه هنرهای آسیایی و مدیترانه‌ای؛
این قطعه سنگی در دوره خشایارشا ساخته شده است. Harvard Art Museums

لینک تصویر با کیفیت بالا:
عکس تحت عنوان Relief Fragment: Head of an Archer of the Royal Guard در موزه هاروارد.
Harvard Art Museums