بنکسی ایران

وقتی دیوارهای یک مدرسه‌ی ویران دوباره به بوم هنر تبدیل می‌شوند…

میرزا حمید، هنرمند ناشناسی که امروز از او با عنوان «بنکسیِ ایران» یاد می‌شود، در دیوارنگاره‌های اخیرش سراغ مکان‌هایی رفته که خودشان روایت دارند؛ مدرسه‌هایی که در اثر جنگ آسیب دیده‌اند. جایی که زمانی صدای درس، بازی و زندگی جریان داشت، حالا با تصویرهایی تازه دوباره به حافظه‌ی شهر و مردم برمی‌گردد. آنچه کارهای او را متفاوت می‌کند فقط موضوع‌شان نیست، بلکه زبان بصری خاصی است که انتخاب کرده؛ به‌ویژه استفاده از رنگ اخراییِ گل‌رس که به آثارش گرما، سادگی و نوعی حس خاک و ریشه می‌دهد. این رنگ در کنار دیوارهای ترک‌خورده و فرسوده، تضادی می‌سازد که هم چشم را درگیر می‌کند و هم معنا را عمیق‌تر.

دیوارنگاره‌های میرزا حمید فقط نقاشی روی دیوار نیستند؛ آن‌ها تلاشی‌اند برای بازگرداندن امید به فضاهایی که جنگ از آن‌ها چیزی کم کرده است. در این آثار، هنر نه برای تزئین، بلکه برای یادآوری، ترمیم و زنده نگه داشتن حافظه به کار می‌رود. شاید به همین خاطر است که این دیوارنگاره‌ها بیشتر از آن‌که دیده شوند، در ذهن می‌مانند.