نگاهی به مجسمه‌های عظیم ژائومه پلنسا

 پلنسا در کنار مجسمه‌سازی، در زمینه‌های دیگری چون طراحی، حکاکی، چیدمان‌های صوتی، پروجکشن‌های ویدئویی و طراحی صحنه‌ی اپرا نیز فعالیت کرده است. آنچه بیش از همه او را متمایز می‌کند، شیوه‌ی خاصش در تبدیل بدن انسان، حروف، سکوت و نور به زبانی شاعرانه و معنادار است. در آثار پلنسا، انسان همیشه حضوری محوری دارد؛ این حضور، صرفاً بازنمایی فیزیکی نیست. چهره‌ها و پیکره‌های او اغلب آرام، متفکر، درون‌گرا و گاهی حتی رؤیایی‌اند. . این هنرمند با بزرگداشت شباهت‌ها و انسانیتِ مشترکِ فرهنگ‌های به‌ظاهر متفاوت جهان، می‌کوشد تا در سطحی شهودی با مخاطبان خود ارتباط برقرار کند. او از مواد و فرم‌هایی استفاده می‌کند که اثر را به مرز میان حضور و غیاب، سکوت و گفت‌وگو، و جسم و معنا می‌برند. یکی از ویژگی‌های مهم آثار او، استفاده از حروف، کلمات و نمادها در ساختار مجسمه‌هاست. پلنسا بارها نشان داده که زبان نوشتار می‌تواند به ماده‌ای بصری و فضاساز تبدیل شود؛ ماده‌ای که دیده، لمس و تجربه می‌شود.
علاوه بر نمایشگاه‌های بین‌المللی در موزه‌ها و گالری‌ها، پلنسا پروژه‌های عمومی موفقی در سراسر جهان در شهرهایی نظیر سن‌دیگو، میامی، سنگاپور، سئول، دبی، بانکوک، شانگهای، توکیو، لندن و نیس داشته است. چیدمان‌های مجسمه‌های عظیم او شامل این موارد است: «کارلوتا» در موزه آرمیتاژ در سن‌پترزبورگ روسیه؛ «پشت دیوارها» در مرکز راکفلر نیویورک و در حیاط تاریخی موزه ملی هنر در مکزیکوسیتی؛ «جولیا» در پلازا د کولون در مادرید؛ «صداها» که به‌طور دائمی در هادسون یاردز در نیویورک نیویورک نصب شده است؛ «رویاپردازی» در تورنتو؛ و اخیراً «سانا» در مجتمع ترمینال دائجون در کره جنوبی.
منبع:https://www.richardgraygallery.com/artists/jaume-plensa