قالب گیری موزه ای

قالب گیری موزه ای

در سال ۱۳۸۵، دو تن از متخصصان قالب‌گیری آثار موزه‌ای به نام‌های ماکسی میلیان و شرودر از سوی مؤسسه باستان‌شناسی ماینز آلمان، به‌منظور قالب‌گیری از مجسمه مفرغی «مرد شَمی» واقع در موزه ملی ایران، به تهران سفر کردند. پس از آشنایی و معرفی متقابل، به‌منظور تبادل نظر و بهره‌مندی از تجربیات ارزشمند ایشان، از آنان برای حضور در یک نشست کاری و صمیمانه در کارگاه دعوت به عمل آمد.
در این دیدار، ساعت‌ها گفت‌وگو و تبادل اطلاعات تخصصی در فضایی دوستانه و حرفه‌ای انجام شد.

عنوان پروژه

قالب گیری موزه ای

مرد شَمی یکی از مشهورترین و ارزشمندترین آثار دوره اشکانی در ایران است که در محوطه تاریخی شَمی، واقع در منطقه ایذه در استان خوزستان، کشف شده است. این مجسمه مفرغی که تقریباً به اندازه طبیعی انسان ساخته شده، از برجسته‌ترین نمونه‌های هنر فلزکاری ایران باستان به شمار می‌رود و به دلیل مهارت فنی بالا، جزئیات دقیق و ابعاد چشمگیر خود، جایگاهی ویژه در میان آثار باستانی ایران دارد. هویت دقیق شخصیت به تصویر کشیده‌شده در این مجسمه هنوز به طور قطعی مشخص نیست، اما پژوهشگران آن را متعلق به یکی از بزرگان، فرمانروایان محلی یا اشراف دوره اشکانی می‌دانند. امروزه مجسمه مرد شَمی در موزه ملی ایران نگهداری می‌شود و از مهم‌ترین آثار شاخص این موزه به شمار می‌آید.
قالب‌گیری آثار موزه‌ای
قالب‌گیری آثار موزه‌ای یکی از روش‌های تخصصی در حوزه حفاظت، مرمت و مستندسازی میراث فرهنگی است. این فرایند با استفاده از مواد و فناوری‌های ویژه انجام می‌شود تا بدون آسیب رساندن به اثر اصلی، امکان تهیه نسخه‌های دقیق پژوهشی، آموزشی یا نمایشگاهی فراهم شود. قالب‌گیری آثار تاریخی علاوه بر کمک به مطالعه و معرفی آثار، نقش مهمی در حفاظت از میراث فرهنگی و کاهش جابه‌جایی و آسیب‌های احتمالی به نمونه‌های اصلی ایفا می‌کند. امروزه موزه‌ها و مراکز پژوهشی معتبر جهان از این روش برای ثبت و بازآفرینی آثار ارزشمند تاریخی بهره می‌برند.